Surrogacy: the final frontier

I am an eighties KID. New Beat-buttons, troll-popjes, een foute kuif, bouwvakkershemden, de eerste Joepi, … been there and even bougth the (sometimes really ugly) t-shirt. Dit tijdperk kondigde ook heel wat Amerikaanse series aan, al waar ik de helft van mijn jeugd – hangend over de poef in de living- ze allemaal gretig op me liet afkomen. Series zoals The Night Rider, The Hulk, Alf, The Twilight Zone, Macgyver, … ze maken deel uit van het creatieve maar soms ook absurde erfgoed dat ik meedraag.

Een andere serie die me steevast transporteert naar die dagen van weleer is ‘Stark Trek: The Next Generation’. En eergisteren, toen ik de studiedag van Groen en Ecolo bijwoonde, hoorde ik captain Picard in mijn hoofd het volgende inluiden: “Onvervulde kinderwensen…. the final frontier. Dit zijn de avonturen van het ruimteschip ’BecauseWeCan’. Haar conitnue missie, het verkennen van nieuwe manieren om kinderwensen in te willigen. Het zoeken naar mogelijkheden zodat lege handen gevuld kunnen worden. Om daar te gaan, waar anderen de grens trekken.”

De studiedag had de titel ’Draagmoederschap: is er een wettelijk regeling nodig?’ gekregen. Want nu we als maatschappij de discriminatie ten aanzien van lesbische koppels hebben weggewerkt, dienen we ook de discriminatie ten aanzien van wensouders-die-over-geen-of-goed-functionerende-baarmoeder-beschikken aan te pakken. Het werd een debat waarin zowel de sprekers als mensen uit het publiek de mogelijkheid kregen te reflecteren, maar ook om te discussiëren.

De argumenten die werden gehanteerd waren: de allesoverheersende kinderwens, het ook recht hebben op een kind, de te lange adoptiewachtlijsten, de juridische onzekerheid van de wensouders, de rechten van de draagmoeder, het bestaand draagmoederschaptoerisme, de mogelijke juridsche impasse voor het kind ten aanzien van de ouders of wanneer een land weigert het kind te erkennen als burger omdat wetgevingen werden omzeild, ….

Senaat

Maar omdat het reeds gebeurt en zal blijven gebeuren is er nood een een wettelijk kader. “Is dat zo?” durf ik mezelf af te vragen, daar dit toch een ‘kort door de bocht’-redenering is. Waar is het recht om de tijd te nemen om hier grondig over na te denken, het hele plaatje te schetsen, kritische vragen te stellen of we dit als maatschappij wel mogelijk horen te maken. Horen we ethische grenzen overmijdelijk nog verder te verschuiven ten aanzien van de invulling van een persoonlijk verlangen?

Is omdat het kan of gebeurt, het ook echt persé moet en wettelijk omkaderd moet worden? Want zo kan je ook stellen dat we voor de hardnekkige verkeersovertreders, kinderprostitutie of neem pedofielen ook een wettelijk kader nodig hebben. We weten met zijn allen dat het gebeurt en zal blijven gebeuren. Of is dit een brug te ver? Sommigen zullen argumenteren dat deze boldy vergelijking niet opgaat omdat bv. bij kinderprostitutie of pedofilie kinderen in hun eerbaarheid worden geschonden door het toedoen van een ander. Maar in hoeverre reikt de schending van het fundamentele recht op kennis van afkomst en origine van het kind, dat bewust door een beleid wordt verwekt waarbij diens rechten of belangen niet worden geïncludeerd. En dit in een maatschappij die na 60 jaar nog steeds enkel maalt om de juridische gerustelling van wensouders?

Er werd een aantal keren vermeld dat het afstammingsrecht dient herschreven te worden. Ik zocht het woord in de Van Daele op en kreeg volgende betekenis voorgeschoteld: af·stam·ming (de; v) bloedverwantschap in neerdalende lijn. Bloedverwantschap is zo goed als niet meer relevant. Vandaag is voor deze maatschappij afstamming een synoniem voor het claimrecht naar een kind toe, waarbij belangrijke informatie van/over het kind, door derden, bewust wordt weerhouden. Dat onze overheid haar plicht nog steeds niet opneemt om alle belangen van de kinderen die onder haar beleid worden verwekt te erkennen, te waarborgen en toe te kennen, laat me vaak – maar ook anderen – versteld staan. Het is een soort ouderschap dat kinderen de vrijheid ontneemt om over alle informatie te beschikken die ze nodig hebben om zichzelf als mens in het leven en deze maatschappij te kunnen definiëren. Zijn de lessen uit het verleden niet duidelijk als pijnlijk genoeg om een volgende generatie kinderen hetzelfde lot en leed te besparen?

Ook in dit debat wordt het kind, maar ook de uitbesteding van de dracht, herleidt als een middel om tegemoet te komen aan de invulling van een kinderwens. Toen heer Pennings suggereerde dat er niet te veel voorwaarden mochten opgelegd worden aan de draagmoeder, omdat dan ‘het aanbod nog minder de vraag zou kunnen dekken’, huiverde ik voor een zoveelste keer. Is dit de maatschappij waar we naar toe willen? Kinderen op bestelling, herleidt tot producten waarbij onze overheid eenzelfde gedoogbeleid hanteert dat we reeds kenden van toen dat auto’s in vreemde landen werden volgestouwd met kleine kinderen op weg naar het rijke blanke Westen om tegemoet te komen aan ouderschapsverlangens. Vandaag steken we onze kinderen in baarmoeder-taxi’s.

Zoals elk debat over de invulling van nog meer kinderwensen, werd er ook deze keer bitter weinig gesproken over de belangen van dat kind, waar er o zo naar verlangd wordt. Wiens rechten blijkbaar keer op keer het onderspit moeten delven wanneer ‘het recht op een kind’ verkeerdelijk wordt geclaimd. Als een beleid niet kan tegemoet komen aan de complexiteit van heel het gegeven en het kind letterlijk omdoopt tot het kind van de rekening, dan hoort deze overheid alle soorten behandelingen met donormateriaal of baarmoeders te leen/huur stop te zetten. Enkel Véronique Van Asch (juriste) uit het panel drukte haar bezorgheid uit over de gevolgen die kinderen (kunnen) hebben ten gevolge van de manier waarop ze worden verwekt/besteld. Aan haar ook een expiliciet dankwoord hiervoor.

We noemen dit land progressief, liberaal en modern. Een titel die deze maatschappij zich met enige trots maar al te graag op de borst speldt. Een maatschappij of een beleid dat kinderen bewust verwekt en niet al hun belangen includeert, is allesbehalve progressief, ookal trachten we nu uit te pakken met een uitbreiding van de catalogus.

Groet,
Steph

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s