Fertiliteitsindustrie-offensief (on)weer op komst

Dames en heren,
Appelen en peren,
Boeren en boerinnen,
De show gaat beginnen.

De affiches van het vorige gezelschap zijn nog niet eens afgebladderd, maar zie daar: een nieuw en goed gepland offensief zal deze week Vlaanderen binnentreden. Ik vond het al een beetje te veel UZB de afgelopen maanden …men zou haast vergeten dat er nog andere fertiliteitcentra of universiteiten bestaan.

And lord and behold: deze week krijgen we een overdosis aan wind die uit Oost-Vlaanderen zal waaien.

Als kick-start zal Terzake op Canvas deze week uitpakken met een item over een techniek waarbij men in de toekomst van huidcellen van personen ei- of zaadcellen zal kunnen maken. In de ‘alles moet wijken voor de invulling van een kinderwens’ zal de catalogus een zoveelste uitbreiding krijgen. Want groot is het onrecht als je vaststelt dat de natuur er voor zorgde dat het lichaam van vrouwen en mannen andere gameten produceert.

De nieuwe techniek brengt vooral soelaas aan lesbische en homoparen die op die manier samen een biologisch eigen kind kunnen krijgen. Is het niet opvallend dat het belang van genetica voor de wensouders net de beweegreden is om deze techniek te ontwikkelen? En is dan haast niet pijnlijk te moeten vast stellen dat de afkomstvragen van donorkinderen, die net te maken met de ontbrekend genetisch puzzelstuk,  systematisch worden gebagatelliseerd?

Is het omdat het kan het ook moet? In naam van een zelfuitgeroepen onrecht breken we reeds decennia lang natuurlijke en juridische wetten, meestal ten koste van het kind en worden geboortecertificaten aangepast zodat het label vooral de belangen van de (wens)ouders vertegenwoordigt en beschermt.

“Maar Steph toch, als we binnenkort ei- en zaadcellen kunnen maken van het materiaal van de (wens)ouders, dan heb je toch geen donorkinderen meer? Alle kinderen zullen dan toch hun biologische afkomst kunnen kennen? Probleem opgelost, niet? Iedereen happy, so don’t be nag.”

Allereerst vergeet niet dat zulke halve uitspraken vandaag door centra worden gelanceerd om hun winkel draaiende te houden om zo de instroom van wensouders te kunnen garanderen. Een afleidingmanoeuvre dat niet meer dan de metaforische uitbouw van een extra verdieping op een huis dat misschien nooit gebouwd had mogen worden, waarbij vanaf dag 1 de fundamenten fout werden gegoten.

Desondanks de nieuwe techniek, zullen er nog altijd donorkinderen verwekt worden met het materiaal van mensen die hen niet zullen grootbrengen. Denk aan de single (wens)ouders, die groep zal altijd beroep moeten doen op het materiaal van een ander. Of denk aan de (wens)ouders die de behandelingen niet kunnen betalen en zich ‘moeten’ beroepen op het goedkopere donormateriaal dat je via de 3 Suisses van de Cryo bank kan bestellen. Of misschien worden (wens)ouders geweigerd door een arts waardoor ze de zwarte markt op moeten op zoek naar een donor.

Met de nieuwe techniek voorzien we dat weldra een volgende discriminatie die zal uitgeroepen worden door ouders: als 2 vrouwen met hun eigen materiaal een kind wensen te krijgen, zullen zij enkel meisjes kunnen krijgen. Hun DNA bevat nl. geen Y-chromosoom dat je nodig hebt om een jongetje te maken. Homoparen kunnen dan weer wel kinderen van het beide geslacht krijgen.

In het oorverdovend trompettengeschal zou men haast vergeten even stil te staan bij de mensen die hierdoor verwekt worden. Laten we even the worst case inbeelden; een kind wordt verwekt met het genetisch materiaal van een lesbisch paar. Het kind zal haar afkomst kennen (thumbs up om het fundamenteel recht van het kind toe te kennen, ookal had men de belangen van het kind niet voor ogen bij de ontwikkeling van de techniek).

Het meisje wordt geboren. In de les biologie zal ze onvermijdelijk vernemen dat de natuur ons zo heeft gemaakt dat voortplanting meestal mogelijk is door een eicel met een zaadcel te bevruchten. Het grootste deel van de ouders verzwijgt vandaag de dag dat hun kind werd verwekt via IVF, ookal kwam het tot stand met hun eigen materiaal. Een kind dat voorkomt uit een behandeling waarbij huidcellen werden omgevormd tot zaadcellen, zal dit d’office weten omdat het niet verzwegen kan worden.

Los van de liefde dat ze zal kennen in haar jeugd, zal ze zich waarschijnlijk als een gigantische freak of nature voelen. Ik ken nu al kinderen die zich als een buitenbeentje voelen doordat hun gezinssituatie niet overeenstemt met het algemeen gemiddelde dat wordt geprojecteerd. En stel: het meisje komt er achter dat ze liever een jongen is. Kan het meisje het haar ouders kwalijk nemen dat deze bewust voor een behandeling hebben gekozen waaruit enkel een mens met vrouwelijke lichaamskenmerken kon voortvloeien? Hoe zou transgendergemeenschap reageren op het feit dat je bewust een kader schept, waar je niet toevallig meer geboren wordt in een verkeerd lichaam? Of wachten we de eerste zelfmoord af, om er dan pas kritisch bij stil te staan?

Cynisme troef bij vaststelling hoe het rijke Westen langs de zijlijn toekijkt wanneer  ouders en kinderen uit verschillende landen op vlucht zijn op zee, in lange rijen staan te wachten in de hoop de kans te krijgen zodat ze kunnen overleven. En wat doen wij: we blijven investeren om tegemoet te komen aan de ‘ik wil dat ook en vooral kunnen kiezen’- cultuur dat onze maatschappij kenmerkt. Alles is te koop, ook ethiek.

Maar la pièce de la résistance is voorzien in de 2e helft van deze week. Naar goede gewoonte lanceert Ugent, in samenwerking met UZ Gent, ook dit jaar een symposium rond ouderschap dat gevormd wordt a.d.h.v. donorconceptie.

En net zoals de vorige jaren pretenderen ze de enige waarheid in pacht hebben, werden politici en pers voltallig uitgenodigd in de hoop een plaats te kunnen bemachtigen in het collectieve gedachtengoed of op minst een plekje aan de tafel wanneer beleidsmakers zich buigen over nieuwe wetgevingen en kaders.

Is pure arrogantie of bewuste verloochening dat hen er toe deed besluiten om ook in deze editie geen enkele nationale noch internationale ouder – of donorkinderenorganisatie uit te nodigen, evenals hen gewoonweg over het symposium te informeren. Vanuit de ivoren toren wordt er graag gepraat over ons, maar in dialoog gaan: dat dan weer niet. We zouden maar eens moeten tegenspreken wat hun ‘studies’ naar boven brengen.

Even meegeven dat ik een aantal mensen heb aangeschreven waarbij deze kritische bemerking werd geformuleerd, maar ook verzocht om het symposium tegen een iets voordeliger tarief te kunnen bijwonen. Twee keer ving ik bot, wat resulteert in het betalen van de volledige pot om de halve dag van vrijdag te kunnen bijwonen. Het spreekt voor zich dat dit donorkind zich bekocht voelt: ik betaal voor het bijwonen van de propaganda van een universiteit dat al jaren de belangen van het kind verticaal naast zich neerlegt, meer nog: het gaat prat op dat in het verhaal van donorconceptie er geen plaats is om de belangen van die kinderen te includeren. In de volksmond heet dat ook “ 2 keer langs kassa passeren”: we laten niet alleen de ouders voor een behandeling betalen, later laten we het donorkind ook betalen. Kwestie van de andere broekzak ook van inhoud te voorzien, niet waar? Ik moet deze keer wel geen pruik gaan huren.

Op de sprekersaffiche een allegaartje van oude bekenden. Hun strafste uitspraken zetten we even op een rijtje zodat een schatting van de omtrek van het sleutelgatperspectief kan gemaakt worden. Ondertussen heb ik mijn kinderen al verteld dat het niet is omdat iemand een diploma, doctoraat of een bepaalde post binnenhaalde, dat deze persoon effectief een bepaalde functie naar behoren kan uitvoeren.

Guido Pennings, ethicus, de man die ons in het verleden verraste met krasse uitspraken dat ons deed concluderen dat enkel controverse nog mensen naar zijn zalen trekt. Onze top 3:
1. Keuzevrijheid is belangrijker dan genetisch fundamentalisme
2. Ouders willen geen kat in een zak kopen (wanneer het over de aanschaf en keuze gaat in aanbieden donormateriaal)
3. Kinderen hebben geen recht op hun genetische oorsprong

Patricia Baetens, psychologe, UZB
1. Recht op een kind is universeel (recht op afstammingsinformatie dan weer niet)
2. Bood een wensmama een hogere plaats op de wachtlijst aan omdat deze door publiek te gaan met haar persoonlijke getuigenis een stormloop van bereidwillige eiceldonoren naar de eicelbank van UZB had veroorzaakt

Veerle Provoost en An Ravielingen, U Gent
1. Indien de donor gekend is, kan en zal hij een ouderschapsrol opeisen (lees hier het volledige stuk dat werd neergepend nav onwaarheden die ze ooit neerschreven)
2. Ouders willen anonimiteit om hun gezin te ‘beschermen’

Hier heel benieuwd naar hetgeen deze week ons allemaal voorgeschoteld zal worden. En of het meer zal worden dan de usual voorgekauwde plat du jour.

Groet,
Steph

Ones to watch/program this week:
Din 25 aug– Eén – 22u20 – Baby Makers: Fertility Clinic
Din 25 aug – BBC1 – 23u35 – The boy who wants his leg cut off (De elfjarige Dillon lijdt aan een agressieve vorm van neurofibromatose (NF1), een ziekte die tumoren veroorzaakt in zijn zenuwstelsel. Zijn ene been is te hard gegroeid in verhouding met de rest van zijn lichaam en hij kan moeilijk lopen, laat staan spelen met andere kinderen. In zijn gedachten is er maar één oplossing voor zijn probleem: amputatie)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s