Het rad van (on)fortuinlijke kinderen

Niemand van ons hoeft echt ver te zoeken om iemand te vinden die ooit in de steek werd gelaten. Achtergebleven omdat een overmachtig noodlot toesloeg of gewoonweg omdat de ander niet meer wou blijven.

Zij die vertrokken door eigen keuze, laten een leegte met een scherp randje achter. Een scherp randje omdat zij die achterblijven altijd een deel van de oorzaak bij zichzelf zullen zoeken, hoeveel en hoe hard anderen hen proberen te overtuigen dat het niet aan hen lag.

‘Ik was te min, niet slim, niet gevat, niet lief, niet mooi, niet waardig … genoeg om voor te blijven.’ Soms gaat het zo diep dat de volledige schuld bij zichzelf gelegd wordt. Het prijskaartje: iemands zelfvertrouwen en eigenwaarde herleid tot niet veel meer dan een hoopje onzekerheden en angst met een doolhof als grondplan om zich een weg door het leven te banen.

Onlangs vertelde mijn dochtertje dat op haar school een vriendinnetje door haar eigen vader was verworpen. Toen een zevental jaren geleden het ouderschap naderde zag hij het toch niet zitten en vertrok met de noorderzon. Haar moeder en zij bleven achter. Ondertussen heeft ze de leeftijd bereikt dat ze opmerkt dat haar gezinssituatie anders dan de meeste van haar vriendjes: allemaal kindjes met mama’s en papa’s al dan niet samenwonend of gescheiden.

Het meisje stelt zich vragen en haar mama tracht haar antwoorden aan te reiken. Maar hoe beantwoord je de vraag dat haar vader haar niet wil kennen? Hoe leg je aan een kind uit dat er papa’s bestaan die van wel van hun kinderen houden, maar de hare net niet? Zijn afwijzing zal als een aanwijzing geïnterpreteerd worden dat ze niet genoeg was. En hoe goed we dat meisje omringen, ze zal desondanks alle bevestiging een schaduw met zich hebben meelopen. Niet alleen zal het haar persoonlijkheid beïnvloeden, het zal haar toekomstige relaties kenmerken.

Schermafbeelding 2016-03-07 om 21.48.51

Zovelen lopen met een stil knagend verdriet van leegte en afwijzingen rond. Sommigen van hen worden niet 1 maar 3 keer de rug toegekeerd.

Ik denk aan de ouders van donorkinderen waarbij de ‘oplossing’ alsnog voor een half eigen biologisch kind te gaan, het verdriet om de onvruchtbaarheid net niet verzachte maar onoverbrugbaar maakte. Kinderen die het gissen hebben naar de oorzaak van de scheiding, maar zo goed als automatisch zullen denken dat het aan hen lag. En ergens hebben ze gelijk: ze zijn de belichaming van het breekpunt van de relatie.

Maar ik denk ook aan de donorkinderen van alleenstaande mama’s en same sex couples  die hun biologische ouder(s) moeten missen. Voor hen is die onbekende niet louter de zaad/eicel-leverancier. Het is de persoon van wie ze afstammen: hun zijn verbindt hen onomstotelijk met elkaar. Vergis je niet: biologische mama’s en papa’s worden gemist, ook al kennen we ze (nog) niet.

Is het niet vreemd dat beleidsmakers kinderen bewust de wereld in sturen waarbij een clausule in de overeenkomst er op toe ziet dat ze al zeker in de steek zullen worden gelaten door hun biologische ouder(s)? Is het niet gek dat we ouderschap hebben herleid naar de formule ‘zij die door de bestelling het recht afkopen om het kind op te voeden en zij die het materiaal aanleveren om het kind te creëren?’

In de frontlinie het kind dat enkel de liefde en bevestiging van (al) zijn ouders tracht na te jagen. Verwarde signalen, aangetaste gemoedsrust, afwijzing, onzekerheid,  … vliegen als verdwaalde kogels het kind rond de oren. Het is voorbestemd om fundamenteel gewond te raken.

En terwijl beleidsmakers zich druk maken om de littekens die terug te vinden vielen op peuters, vraag ik me af wat zij zullen doen voor de mensen wiens littekens aan de binnenkant zitten?

Groet,
Steph

 Nagel op de kop-song
“Piece by piece” by Kelly Clarkson

Piece by piece I fell far from the tree
I will never leave her like you left me
And she will never have to wonder her worth
Because unlike you I’m going to put her first

Advertenties

2 gedachten over “Het rad van (on)fortuinlijke kinderen

  1. Ik reageer niet altijd, maar lees wel altijd je berichten. Ijzersterk, doordacht, gewikt en gewogen,… Fier op mijn naamgenootje. Ik kijk uit naar je eerste boek !!

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s