Hoe bewust de belangen van je kind te negeren

Regelmatig zie je in dit land artikels passeren dat de verwekking onder anonieme noemer wenst te rechtvaardigen als een juiste keuze voor ouder maar ook kind. Een tweetal weken geleden had je nog de promo-stunt van UZ Jette, deze week botste ik op een getuigenis van een BAM die advies in aanbieding had om andere vrouwen tot hetzelfde aan te zetten.

In een land waar we anno 2018 ons zorgen maken om dierenwelzijn, genderidentiteit, overmatig plastiek- en pesticidegebruik, blijft het ontstellend op te merken dat halsstarrig met een prehistorische blik naar de verwekking van mensen wordt gekeken. De alleenstaande ouder die in het artikel het woord neemt is niet alleen. Heel wat ouders hante(e)r(d)en gelijke drogredenering om de plan b-constructie uit te voeren waar zij zich het comfortabelste bij voelen. Ze vergeten echter allemaal de fundamentele belangen van het toekomstig kind in overweging te nemen. Of wensouders dit nu zelf op eigen houtje beslissen of hierin worden bijgetreden door een fertiliteitsarts: belangen van donorkinderen blijven altijd ondergeschikt aan hetgeen de ouder/klant nodig acht om zijn of haar persoonlijke behoefte in te vullen.

Quote uit het artikel van mama Nathalie: ‘Ik heb heel bewust voor een anonieme donor gekozen. Dat was vooral naar de toekomst toe: ik wou heel eerlijk kunnen zeggen tegen mijn kind dat ik echt niet wist wie zijn papa was. Ik heb lang getwijfeld of ik het mijn kindje wou aandoen om zonder vader door het leven te gaan, maar ik heb er heel lang over nagedacht en er lang over gepraat met onder meer een koppel vrienden. De vader van één van hen is verdwenen van de aardbol en zij garandeerde mij dat het zo veel erger is om je papa wel te kennen en in de steek gelaten te worden dan een kind van één ouder te zijn en heel geliefd te worden. In liefde opgroeien is veel belangrijker.’

Aan mama Nathalie maar ook aan alle ouders die bewust verwekking onder anonieme noemer (ver)kozen: je kan niet stellen dat je echt niet wist zijn papa is (alsof je hier geen verantwoordelijkheid in op te nemen hebt). Jij hebt heel bewust en met voorbedachte rade de keuze gemaakt dat je kind zijn biologische vader en dus afkomst niet kennen kan. Je argumentatie of goedbedoelde intenties bezorgen je geen vrijbrief in hetgeen je besloot je kind te ontnemen.

Echt eerlijk zou zijn: die man is voor mij niet belangrijk en ik heb daarom ook maar voor jou beslist dat hij voor jou niet belangrijk mag zijn. Je bent zo gewenst en speciaal, dat ik voor mezelf maar ook niet voor jou niet erg vind dat je uit de massa-productielijn van 200-300 donorkinderen/stuks komt. Leuk toch: al die andere ouders die hun gepersonaliseerde versie van jou in huis hebben. Doch is het niet in jouw belang om in de mogelijkheid te zijn om je halfbroers- en zussen te kennen. Die mogelijkheid heb ik dan ook geschrapt omdat die andere kinderen er voor mij niet toe doen. Alleen jij telt want jij bent mijn kind. Alleen van mij en zeker niet van een ander.

En neen je komt niets te kort ook al ontzegde ik toch wel een aantal belangrijke dingen van en over jou. Ik heb namelijk voldoende liefde in aanbieding om dat fundamenteel gat in je identiteit te dichten. Ik gelukkig, jij gelukkig, niet?

Groet,
Steph

images.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s