Gij zult niet liegen – Open brief tav Herman Tournaye en Jean-Jacques De Gucht

Beste heer Tournaye,

Een tweetal maanden geleden stuurde ik u een oprecht verzoek voor een gesprek in de hoop iets van gemeenschappelijke ondergrond te bewerkstelligen, daar we gelijkaardige belangen behartigen: nl. het welzijn van kinderen, hun ouders als de families die ze samen vormen. Ook deze keer hulde u zich liever in stilte.

En net als ik dacht dat een carrièreswitch of een langdurige vakantie zich had aangekondigd, verscheen u de afgelopen weken een aantal keren aan de oppervlakte in menig kranten met een boodschap waar de scenarioschrijvers à la ‘Apocalyps Now’ een puntje aan kunnen zuigen. Het is niet de eerste keer, en alvast ook niet de laatste, dat fictie u meer ligt dan een echte realiteit te schetsen. In het verleden hebben we meermaals moeten vaststellen dat u niet schuw bent om waarheden of getallen te verdraaien. Alles om een afleidingsmanoeuvre aan te kunnen houden om maar niet een sereen debat te moeten aangaan.

Zo denken we spontaan terug aan de vertekende jaarverslagen, het niet-rapporteren dat ook vrouwen in uw ziekenhuis werden geïnsemineerd met het ‘slechte’ zaad van de Deense donor met de erfelijke aandoening NF1, het selectief informeren van wensouders, de vroeger ingebouwde achterpoortjes, de herhaaldelijke verloochening van de belangen van de mensen die door zulke behandelingen worden verwekt, …

Omdat het recht op vrije meningsuiting me niet werd ontnomen, en ikzelf eerlijkheid en transparantie hoog in het vaandel draag, neem ik vandaag het klavier ter hand om uw laatste gooi naar een plek in de spotlight door valse paniekzaaierij te weerleggen.

In De Morgen (DM 27/05)  kwam u aandraven met ‘uitspraken’ van de Britse professor Susan Golombok, als grondvest van uw pleidooi. Onder luid hoorngeschal werd er aangekondigd dat indien onze overheid een wetsvoorstel zou goedkeuren waarbij de anonimiteit afgeschaft zou worden, we – zoals in Groot-Brittannië – een tsunami aan ‘wilde’ donoren kunnen verwachten, en in dit land een inteelt-populatie haast niet meer af te wenden valt.

Op de noten van Prokofiev’s Dance of the Knights werd die dreiging verder gezet door voorbeelden aan te halen van gekende wilde donoren uit het buitenland. Een lichte ‘geruststelling’ werd geboden door onze Belgische wetgeving aan te halen dat stelt dat het zaad van 1 donor maximum bij 6 verschillende vrouwen een kind of kinderen kan verwekken.

Ondertussen trad Open Vld politicus Jean-Jacques De Gucht u bij om ook op politiek niveau de ingelepelde leugens te laten weerklinken. Het was naïef van mij te denken dat elke, door een volk aangestelde en goed betaalde politicus, zich zelf daadwerkelijk grondig in een dossier inwerkt en d ’office eerst de bronnen checkt, alvorens hij onder eigen naam dezelfde onwaarheden verkondigt. Misschien is er dan toch een toekomst weggelegd voor dat duo-slot van hem, als enige rechtvaardige oplossing om er voor te zorgen dat zulke pijnlijke uitschuivers in de toekomst alsnog niet gepubliceerd raken.

Er zijn twee dingen die bij mij het vuur zwaar aan de lont leggen. En dat zijn leugens en onrecht. Laat staan dat leugens worden gehanteerd om een onrecht zogezegd te (kunnen) blijven verantwoorden.

De locomotief van uw betoog zijn woorden van een Britse professor die ze nooit heeft uitgesproken, noch impliceerde toen ze tijdens haar toespraak een aantal bezorgdheden uitdrukte. De rijtuigen die u – als de heer De Gucht – er tracht aan te hangen, zijn zodanig van een bedenkelijke aard dat zelfs Fyra even informeerde of het niet over één van hun treinstellen ging.

Let me take this train back to the station:

1. Professor Susan Golombok heeft NOOIT gesteld dat de afschaf van de anonimiteit voor enige wildgroei aan illegale donoren heeft gezorgd in haar eigen land, noch heeft ze enige waarschuwingskreet uitgeroepen ten aanzien van landen die aan vooravond van een beleidswijziging staan. (Hoe weten we dit? We vroegen het haar rechtstreeks en kregen hierover een schriftelijke bevestiging. Ze is geschokt dat zulke uitspraken valselijk in haar naam worden gedeclareerd, en dit ter verantwoording van een incorrect beleid)

2. In de toespraak waar u naar verwijst, prijsde de professor net het Britse donorconceptiebeleid aan omdat door het voeren van een open en transparanter beleid, als de wettelijke beperking – 10 families mogen er met het materiaal van 1 donor gevormd worden – èn de mogelijkheid voor donorkinderen om te kunnen achterhalen of ze met hun partner al dan niet verwant zijn, de kans op incest tot een minimum herleidt.

3. De door u valse gehanteerde argumenten zijn non-argumenten wanneer beleidsmakers trachten een correct beleid uit te werken dat zowel tegemoet komt aan het verlangen van wensouders als het recht op afstammingsinformatie van de mensen die door zulke behandelingen worden verwekt. Ondertussen zijn er echte voorbeelden uit het buitenland te over, die uw kromredenering volledig onderuit halen.

4. En zelfs al zou het aantal donoren door een wijziging in beleid dalen, het zou voor het eerst in 60 jaar zijn dat dit land een beleid hanteert dat niet meer ten koste zal gaan van de fundamentele belangen van de kinderen.

5. De (terechte) bezorgdheid die professor S. Golombok in haar speech uitdrukte heeft onder meer te maken met de periode waar de anonimiteit nog niet afgeschaft was – toen artsen/centra niet gebonden waren aan registratie noch enige wettelijke beperkingen – waardoor er massaal kinderen onder anonieme noemer werden verwekt en dit in een te beperkt geografisch gebied. Maar tevens stond ze ook stil bij het exponentieel aantal donorkinderen dat vandaag de dag verwekt wordt omdat steeds meer wensouders beroep (moeten) doen op behandelingen met donormateriaal om hun kinderwens alsnog te kunnen invullen. Een toename in onvruchtbaarheid als beschikbaarheid voor verschillende types van wensouders (lesbische paren, alleenstaande wensmoeders, draagmoederschap) liggen mee aan basis van deze tendens.

6. Professor S. Golombok pleit voor een nog grotere transparantie, openheid, internationaal register, als afschaf van de donoranonimiteit, zodat de wordingsgeschiedenis van het kind kan verweven worden in de fundamenten van diens gezin. Ze onderschrijft het belang van het kind, maar ook van diens ouders, om toegang te kunnen hebben tot fundamentele informatie die het aanbelangt.

7. Momenteel kent België nog steeds GEEN nationaal register, waardoor het in dit land perfect mogelijk is dat meer families worden gevormd dan de in 2007 wettelijk bepaalde 6 per donor. Dit werd bewezen toen wij in 2013 het Belgisch aandeel in het schandaal met de Deense donor met NF1 naar buiten brachten, waar ook uw ziekenhuis een rol in speelde. In totaal werden in dit land met zaad 20 kinderen verwekt bij maar liefst 16 verschillende vrouwen. (Bron: FAGG)

8. Het aantal Britse donoren met meer dan 20 donorkinderen is zeer beperkt – in totaal werden er met het zaad van slechts 9 mannen 21 of meer donorkinderen verwekt. Belangrijke kanttekening: hierbij werd de wettelijke beperking van 10 families NIET overschreden. (Bron: Laura Witjens, ‎CEO National Gamete Donation Trust)

9. Het aantal donorkinderen per donor in Denemarken werd door de Deense overheid – en dit naar aanleiding van het schandaal met Cryo donor met NF1 – herleid van 25 naar 12 kinderen per donor.

10. De zwarte markt bestaat al jaren en zal altijd blijven bestaan. De hoofdzakelijke reden dat deze überhaupt wordt opgezocht, heeft helemaal niets te maken met al dan niet aanhouden van de anonimiteit (die is er nl. niet als je een donor via het internet zoekt). Veel wensouders betreden de zwarte markt omdat ze hun kinderwens zelf wensen in te vullen zonder de bemoeienis van een arts of overheid. Er zijn verschillende motieven als types wensouders te onderscheiden: zij die werden afgekeurd door centra, zij die niet akkoord gaan met het huidige aanbod aan donoren/behandelingen als opgelegde richtlijnen, of zij die gewoonweg het vaak hoge prijskaartje niet willen betalen. In Groot-Brittannië wordt er momenteel een onderzoek gevoerd door dr. Tabitha Freeman, die de verschillende beweegredenen van wensouders in kaart tracht te brengen. (Bron: Laura Witjens, ‎CEO National Gamete Donation Trust)

11. In de aangehaalde voorbeelden van de wilde donoren vergat u (bewust of onbewust?) een aantal collega’s te vermelden. Artsen wiens Godscomplex zo groot was, en eigen zaad voorhanden, dat een persoonlijke bijdrage ter voorbestaan van het menselijk ras wel geleverd moest worden. We denken aan de Amerikaanse pionier dr. Cecil Jacobson. Hij is onder meer uitvinder van de vruchtwaterpunctie, maar ging voor vele Amerikaanse gezinnen de geschiedenisboeken in als ‘Sperminator’ of ‘The Babymaker’, wanneer hij besloot zijn patiënten te insemineren met zijn eigen zaad. Of misschien kent u de Britse fertiliteitarts Bertold Wiesner die tientallen jaren hetzelfde deed en naar schatting een 600tal donorkinderen heeft rondlopen? Of wat met de Nederlandse dokter Jan Karbaat die – als één van zijn patiënten er ‘zelf om gevraagd zou hebben’ – gehoorzaamde en mini-versies van zichzelf creërrde?

Even meegeven dat we ondertussen een database zijn beginnen aanleggen met gegevens van artsen waarvan we vermoeden dat ze ofwel een lucratieve studententijd hebben gekend, of mogelijks kampen met enige vorm van grootheidswaanzin, zodat we de zoektocht van toch een aantal donorkinderen aanzienlijk kunnen verkorten.

Het laat me – maar ook anderen – vaak met verstomming slaan, hoe u los van de afgelegde deontologische code en huidige Belgische wetgeving, eerder voorrang geeft aan het zaaien van onterechte angst en paniek door leugens de wereld in te sturen. U hebt als arts, maar ook als mens de verantwoordelijkheid anderen correct te informeren. Regelmatig vraag ik me af waar en wanneer u deze morele plicht aan enige willekeur bent beginnen te onderwerpen.

En dan valt mijn oog op een quote van de immer geweldige, onnavolgbare, vlijmscherpe en zwaar gemiste wijlen (pdw) and then is all starting to make sense somehow …

Groet,
Steph

www.donorkinderen.com
www.facebook.com/donorkinderenbelgie
twitter @donorkinderen

Gezonde wantrouw
We moeten volgens mij enkel respect hebben voor ons oude moesje en misschien voor de occasionele Nobelprijswinnaar, maar alle anderen moeten kloekborstig en zonder vrees tegen het niets verhullende TL-lampenlicht van de gezonde wantrouw worden gehouden. En tot het tegendeel bewezen is, ga ik er te allen tijde vanuit dat het allemaal cocksuckers zijn die de kluit op ieder moment kunnen belazeren in ruil voor een rinkelende beurs, de belofte van 40 maagden in het hiernamaals of de utopie van een Arisch Vlaanderen. (pdw)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s