Was het nu vers of ingevroren zaad?

Deze titel zou eens een volwaardige opvolger kunnen worden na Stubru’s ‘Was het nu 70, 80 of 90?’-fuiven mochten we ooit beslissen één voor donorkinderen te organiseren. Of misschien behouden we wel de slogan met getallen en refereren we zo stiekem naar het aantal keren dat het potje werd gevuld of het aantal siblings die er elk van ons rondlopen. What can I say: ‘the sky is the limit wanneer het gat der onwetendheid groot is’.

Maar terug naar de oorspronkelijke vraag: was het nu vers of ingevroren zaad? Dat vraag ik me soms echt af. ‘Waarom?’ hoor ik je denken. Wel, beide opties zijn mogelijk. Ze zorgen elk voor verschillend aanknopingspunt in het verhaal waar anderen besloten de eerste pagina’s uit het boek te scheuren. Het is niet zomaar een verhaal: het is mijn persoonlijk verhaal dat jammer genoeg viel onder de censuur der ongemakkelijkheid van derden.

Niet alleen bepaalt het een groot deel van wie ik ben, het bepaalt ook voor een stuk mijn heden en toekomst. En het stopt ook niet bij mij: het zit verweven in de verhalen van mijn kinderen en later ook mogelijks in dat van hun kinderen.

‘Wat maakt het uit?’ hoor ik je verder denken. Voor jou misschien niet veel. Je hebt je misschien nooit moeten afvragen wat je net deelt met die mens waar je voor de helft van afstamt, net omdat je je biologische ouders altijd hebt gekend. Of misschien heb je je biologische ouders nooit gekend en zegt het je niet veel. Fair enough, dat hoeft ook niet. Elke mens zou op zijn minst de keuze moeten hebben te kunnen beschikken over de informatie die voor hem of haar van belang is.

Dezelfde vraag wordt vaak ook opgeworpen bij adoptiekinderen en vondelingen, waarna een ‘wees blij dat je liefde en kansen hebt gekend’ hen het zwijgen tracht op te leggen.

Het is een afleidingsmanoeuvre om de vinger een andere kant te laten wijzen in de plaats van deze op de kern te leggen: we oogsten letterlijk wat we zaaien. Correctie: de kinderen oogsten wat er door anderen werd gezaaid. Dwalend maar hoopvol gaan we op zoek naar wat ons werd ontnomen toen we geplant of ontworteld werden.

In een maatschappij waar het woord ‘zelfbeschikking’ op spandoeken, borstkas en kaken wordt neergeschreven ter uitbreiding van de mogelijkheden van een doelgroep, stel ik vast dat we onze kinderen ditzelfde recht (nog) niet toekennen. Hierdoor herleidt deze maatschappij ze tot iets productmatig, als een middel ter invulling van een persoonlijk verlangen, zonder het perspectief te verruimen naar hetgeen dat dat kind nodig kan hebben om zichzelf in het leven en deze wereld te definiëren.

Maar terug naar die naar die ene vraag die me af en toe bezighoudt. Mijn broer, zus en ik werden verwekt in de privépraktijk van de Belgische Godfather of Artificial Insemination. Wij zijn niet de eerste generatie Belgische donorkinderen: insemineren met donorzaad deed die arts al sinds de jaren ‘50. Uniek aan die tijd was de oprichting van de eerste officiële spermabank. In 1970 werd namelijk voor het eerst zaad ingevroren en gestockeerd. Maar er werd in die tijd ook nog gewerkt met vers zaad.

In gedachten hoop ik dat we werden verwekt door laatst genoemd goedje, daar dit zou betekenen dat onze donor zich heeft moeten begeven naar de plek waar ik niet veel later verwekt zou worden. Een kruispunt der levens dat ons ooit op dezelfde locatie bracht, ook al bestond ik toen nog niet.

Het is al 1 locatie die we delen, in de hoop dat er ooit een volgende locatie komt, wanneer ik hem zal ontmoeten en eindelijk echte antwoorden zal vinden dan wat mijn fantasie als opvulling biedt. Het zou me rust geven om eindelijk een gezicht te kunnen plakken op die grote onbekende, die me steeds vergezelt maar nooit tastbaar wordt.

Ik zal altijd op zoek blijven gaan naar de eerste bladzijden van mijn eigen verhaal. En ook al zal het me misschien niet lukken deze aan te vullen, ik blijf me in zetten zodat anderen wel over hun volledige verhaal kunnen beschikken.

Groet,
Steph

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s